Tellen

Het is weer eens zo ver. Brillenvrouw en Kale zijn aan het tellen. Alles wordt afgewogen en afgemeten. Recepten worden aangepast zodat ze binnen het dagtotaal blijven.
En zondagsochtends gaan ze op de weegschaal staan.
En ze zijn tevreden met het resultaat, dat merk ik aan ze.

Het heeft even geduurd eer ik begreep waar ze het over hadden, maar ik heb het door. Ze doen aan de lijn.

Volslagen belachelijk natuurlijk, want waarom zou je aan de lijn doen. Laten ze een voorbeeld aan mij nemen. Ik heb een voorbeeldig slank figuurtje en ik roof werkelijk alles wat los en vast zit.

Dat laatste doe ik vooral om Kale en Brillenvrouw duidelijk te maken dat ze me substantieel te weinig voeren. Maar het is tegen dovemansoren. Inmiddels zijn alle kastjes voorzien van kindersloten en lukt het me niet meer om die open te trekken. Ik ben daarom aangewezen op de restjes die ze in de keuken achterlaten.

Helaas zijn ze inmiddels ook zo getraind dat ze na het koken de keuken meteen opruimen. Ik moet het doen met de flintertjes die op de grond zijn gevallen. De restjes groente in het putje van de gootsteen zijn voor mijn pokkenbroer. Die is vegetarisch.

Maar goed hier dan een recept van wat ze van de week aten. Brillenvrouw nam minder dan de helft van de schotel (60 gram pasta) en een dergelijke portie is 13 pro-points. Kenners begrijpen wat zij bedoelt. Het zegt mij natuurlijk niets, maar ik heb het ook niet nodig.

Vegetarische ovenschotel 
200 gram vegetarisch gehakt (voor de vleesliefhebbers kan dit vervangen worden door 140 gr tartaar)
1 dessertlepel olie
zout, peper
anderhalve paprika in blokjes
1 ui gesnipperd
knoflook fijngesneden
blik tomatenblokjes
60 gram geraspte 30+ kaas
4 el magere kwark
Italiaanse kruiden
theelepel bouillonpoeder.
130 gram volkoren macaroni

Fruit de ui en knoflook zachtjes in de olie. Voeg het vega-gehakt toe en daarna de blokjes paprika.
Voeg de kruiden toe. Blijven roeren want bakken in zo'n kleine hoeveelheid olie vraagt om aanbakken als je niet oplet
Kook de macaroni volgens de aanwijzingen op het pak, verwarm de oven voor.
Dan de tomatenblokjes toevoegen bij het groente vega-gehaktmengsel. Breng op smaak met de bouillon-poeder, zout en peper. Laat even pruttelen.
Maak ondertussen een papje van de kaas en de kwark. Doe het groente prutje en de pasta in een ovenschotel. Doe het kaas mengsel er over en laat het in 20 minuten in een voorverwarmde oven een goudbruin korstje krijgen.

Serveer er een lekkere vegetarische salade bij, dan is mijn pokkenbroer ook weer blij, want die schotel ging schoon op.

Bezoek

Vanmorgen vroeg zat er een vreemde in mijn tuin. Het was nog donker, maar ik zag hem goed. Een zwarte kater die nieuwsgierig mijn woonkamer stond binnen te gluren.

Hoogst irritant kan ik u zeggen!

Ik probeerde de ramen op sterkte en al gauw werd ik door Kale en Brillenvrouw de kamer uitgebonjourd. Ik had ze wakker gemaakt en daar worden ze altijd humeurig van.

Balen dat ik er werd uitgezet, want nu heb ik niet gezien hoe die bezoeker de tuin weer is uitgekomen. Hoe hij langs die netten is gekomen.

Langs die netten komen is iets dat ik al jaren probeer en wat me nog steeds niet lukt. U ziet me hier in de begintijd van die netten. Toen had ik nog hoop te kunnen ontsnappen aan die snertzus van me. Op jacht te kunnen gaan naar die sappige duiven die hier altijd in de boom hangen, net buiten bereik.

Maar die hoop heb ik inmiddels opgegeven.

De netten zijn inmiddels overwoekerd door druif, klimop, witte regen en klimroos, maar het lukt me nog steeds niet om er langs te komen.

Die bezoeker is het dus wel gelukt.

Hoogst irritant!

Spit

Brillevrouw is geveld door spit. Da's niet leuk, want nu win ik sowieso van haar. Er zit gewoon geen uitdaging in om eten van het aanrecht te pikken.

Vorige week heb ik haar nog bijna tot waanzin gedreven door een pak zeezout aan te knagen en op de grond te gooien. Ze was toen nog in goede doen.
Het was niet lekker, maar haar reactie vind ik gewoon leuk. Je leert weer een paar lekkere Haagse vloeken en ik kan mijn conditie trainen door razendsnel de trap op te schieten. Da's de uitdaging, net buiten scheld- en slagbereik te blijven! Het leukste is als je de lucht van een handbeweging net langs je kont voelt zuchten. "MIS!" snor ik dan inwendig.

Maar zo niet afgelopen week.

Een slak die afremt in de bocht haalt haar nog in! Nee, da's niet leuk. Dan lig ik maar het liefst een beetje bij haar in de buurt.

Hier lig ik op haar doek waarmee ze normaal gesproken haar penselen afveegt als ze staat te schilderen. Die doek is goed gebruikt en ligt dus heerlijk. Ik lig daar graag op.

Zo af en toe kan ik haar dan een beetje bekijken. Vanuit een ooghoekje. Om te kijken of het nog wel goed met haar gaat. Dat mag ze niet zien, ik wil niet dat ze kapsones krijgt of zo. Ik hou haar graag alert.
Ze mag tenslotte blij zijn dat ik bij haar blijf!