Glimlach

Ontsnapt!

Yeah!

Een klein godsvermogen gaven Kale en Brillevrouw uit aan die netten. En het heeft me veel gepuzzel gekost.

Maar ineens zat ik bij de buren. Natuurlijk stom van me dat ik me terug liet lokken met lekkernijen waarvan ik wist dat ik ze toch niet kreeg. Maar die paar minuten van vrijheid zijn me dat wel waard.

Yes Truus Run!

Thuis

Vandaag was weer een leuke dag. Brillevrouw en Kale kregen bezoek vanmorgen. Ik kon lekker de blits maken, ze vonden me weer echt leuk. En terecht.

Ik ben ook leuk!

Ik woon hier nu al bijna 4 jaar.  Afgezien van die stomme netten die Kale en Brillevrouw in de tuin hebben gemaakt, amuseer ik me hier geweldig. Die netten hebben een voordeel en een nadeel. Het voordeel is dat vreemde katten MIJN tuin niet in kunnen. Terecht. Het is MIJN tuin die ik deel met Brillevrouw, Kale en die pokkenbroer. Maar het nadeel is dat ik MIJN tuin niet uit kan.

Da's minder.

Maar goed. Vandaag probeerde een nieuwe buurvrouw in te breken. Een charmat lapje met witte pootjes en een witte neus. Ze babbelt ook erg amusant. Dat moet gezegd worden!

 Ik heb haar nauwkeurig in de gaten gehouden, maar ze durfde niet verder. Ze bleef in de boom bij onze buren.

Jammer. Ik had haar wel beter willen leren kennen, maar ze durft niet over die stomme netten heen......en het lukt mij niet om er langs te komen.

Bummer!!

Maar gelukkig lukt het ons wel om oogconact te hebben ;-) 

Dat dan weer wel!

Biet

Eén van de kleine bijdrages die ik als consument kan leveren aan een beter milieu is het eten van seizoensgroenten. Het levert ook nog eens een voordeel op voor de portemonnee. Da's ook best prettig.
Dus haalden we op de markt 4 kilo tuinboontjes en 2 bossen zomerbietjes.

Maar ja aan die bietjes zit fris en fruitig loof. Vanavond staat er al een date om uit eten te gaan en morgen eten we asperges, want daar is het seizoen ook al van. Dus dat loof blijft te lang liggen. Ik kook nl in het weekend de bietjes en vries ze in handzame porties in.En ik ben toch van de generatie die is opgegroeid met het mantra "Je gooit geen eten weg, ik heb de hongerwinter nog meegemaakt! Ik zou toen een moord hebben gedaan..."
En dat prachtige dartele loof van de biet is eten en het is zonde om dat weg te gooien.

Dit is wat ik er de vorige keer mee deed.

Breng een flinke pan met water aan de kook. En haal het loof van de bieten af. Was dat goed tot het schoon is. Hak het grof. Blancheer het loof in een paar minuten. Doe het als het is afgekoeld in een vrieszak en leg het in de vriezer. Houdbaar drie maanden.

Maar wat doe je met die ingevroren snijbiet?

Maak er een lekker bijgerecht van voor een visfilet met huidje (bijv zeebaarsfilet)

1 blik tomatenblokjes
1 fijngesnipperde ui
1 teentje knoflook uit de knijper
snufje suiker
wat tijm en oregano (mag ook vers)
wat olijfolie
zout en peper naar believen

Fruit de ui aan tot ze begint te kleuren en te geuren. Voeg dan de knoflook toe en fruit dit even mee. Gooi de tomaten erbij en bak het even mee. Kruiden erbij, snuifje suiker en laat het geheel een kwartiertje zachtjes pruttelen. Pureer met de staafmixer. En doe dat met meer beleid dan ik deed, tomatenvlekken blijven lastig te verwijderen.
Voeg dan de voorgeblancheerde  en ontdooide snijbiet toe  en laat nog even 5 minuten meepruttelen. Breng op smaak met zout en peper

Serveer met een klein scheutje olie erover en het visje erbij.
Ik deed er in grove stukken gesneden brood bij, maar ik denk dat het met een pastaatje ook heerlijk is.

Poeh

4 dagen Parijs waren weer heerlijk. Ik begon met regen, nee niet een buitje, maar echt een mega regen. Echt fijn beginnen in je uppie in Parijs. Maar ik laat me niet vangen natuurlijk. Die eerste dag ging ik shoppen voor een paraplu bij Le Bon Marche. Dat was vlakbij onze B&B.

Maar eenmaal een pluutje gevonden te hebben van 180 euro dacht ik "laat maar, dan maar een nat pak" Toch was le Bon Marche leuk. Wat zijn wij Hollanders dan ultra krenten.Bourgondisch zijn da's toch niet iets dat in onze genen zit. Een leuk t-shirt van 160 euro, niet één....nee velen. Luxe parfums...prachtige handdoeken, schitterende blouses...broeken...noem maar op. Maar alles met een prijskaartje eraan

Maar ja...ik ben best bourgondisch, maar ook Hollands.....wat hier lag, dat is gewoon niet voor mij weggelegd. We kunnen het wel kopen hoor als we persé zouden willen....maar ik blijf t gewoon zonde vinden. Maar window-shopping kost niets gelukkig. En is ook heel leuk om te doen.

En eenmaal buiten scheen de zon.
Dus ik heb die donderdag heerlijk in mijn uppie door het wijkje gebanjerd, naar mensen gekeken, geprobeerd het Frans in mijn omgeving te verstaan en af en toe een sms-je naar schatje sturend dat ik het best wel naar mijn zin had en of hij al aan het einde van zijn werkdag was.

We kregen taxpootjes in Parijs....bezochten D'Orsay (Degas) hopten in en uit de metro, aten Marokkaans, Libanees en ergens aan een leuke Boulevard. Zaten in parkjes, shopten in Le Printemps, gingen op stofjesjacht, maakten foto's en een boottocht op de Seine.

Maakten wandelingen, dronken biertjes. En we genoten. Maar zondag zat het er weer op. Terwijl ik deze mensen zag lopen dacht ik aan Lucky Luke: "I'm a poor lonesome cowboy and a long way from home"

Het was kort en het was goed. Maandag zou weer vroeg beginnen met 2 intensieve dagen "op de hei" Gelukkig had de Thalys geen vertraging.

Op pad

Koffertje gepakt.

Heb ik de juiste t-shirts bij me....check
Juiste toiletspullen.....check.....zus....check.....zo....check.

Klaar.

O wacht, lucifers...altijd handig om mee te nemen. .....check

Waarom....ik rook toch niet....laat thuis muts.

Handtas. Paspoort...check...tickets......check......zus.....check....zo...check.

Briefje voor kattenoppas.....check.

Afwasmachine leeg, aanrecht opruimen.......heb ik mijn sleutel in mijn handtas.....check.

Toch snel even koffie....ben een junk ik moet cafeïne...en ik moet het nu.....check.

Goffer...het is al laat ik moet weg! Waarom zijn de katten nu zo zenuwachtig??? Loop niet zo voor mijn voeten Joep! Heb ik mijn sleutel bij me...check.

Slot op het nachtslot...check.

Heb ik mijn paspoort bij me....check.....mijn sleutel.....check (hou op muts doe normaal!)

O jee...tickets?....check....sleutels?....check (Kappuh nu)

Had ik de tuindeur dichtgedaan...toch maar effe checken...grmmblblb...check

Hèhè. Op het station. Seinstoring....JANK! O hemeltje ben ik wel op tijd?

Gelukkig....op tijd in Roterdam!

Weg

Ik heb ze wel gezien hoor, de reisboekjes. En ik zag ook best dat Brillenvrouw haar koffertje pakte. Dat doet ze net wat langzamer dan Kale. Zij wil toch altijd even iets strijken of iets schoonmaken.
Dat doet Kale nooit, die pakt in en is dan ineens weg.

Dan hebben we met zijn 3-tjes het hele bed tot ons beschikking. En dan doen mijn pokkenbroer en ik altijd wie Brillevrouw (die dan geen Bril draagt) het best uit bed kan duwen. Ik win meestal. Natuurlijk!

Maar dit keer is het anders. Kale is al weg.

En daarom wil ik dit keer toch wat extra aandacht, en die krijg ik dan ook. Door op rare plekjes te gaan liggen bijvoorbeeld. Op de handdoeken dit keer.



Succes verzekerd!