Harder optreden?

Vandaag een berichtje in de krant. Mensen met een OV-jaarkaart die vergeten in- en uit te checken mogen niet beboet worden als dit bij een controle blijkt.

Goed ik geef toe, ik las het berichtje in de Telegraaf en het commentaar dat er op geleverd werd bevestigde mijn beeld van de gemiddelde Telegraaflezer. Daarbij valt het me altijd weer op dat veel mensen die reageren altijd meteen roepen dat er strenger gestraft moet worden. En als er dan strenger wordt gestraft, dan roept men ach en wee dat de boetes te hoog zijn.

Zo is het nooit goed.

Maar dit even ter zijde. Ik heb een trajectkaart van de NS, met twee sterren. Zodra ik mijn nieuwe kaart krijg (per 1 april) moet ik dus ook op het traject waar ik al op heb betaald in- en uit gaan checken.

Jaren geleden heeft de politiek de keuze gemaakt dat het openbaar vervoer aan de markt moest worden over gelaten. Nu worden we opgezadeld met een klantonvriendelijke chip die werkt op een niet stabiel systeem en waarbij je als klant regelmatig allerlei bureaucratische poespas moet uithalen om je eigen geld terug te krijgen.

Deze huidige regering roept alsmaar dat de regels voor het bedrijfsleven simpeler moeten, dat de administratieve lasten terug moeten, maar ze weigert dus private partijen een zelfde verplichting op te leggen. Want de OV-bedrijven vertikken het om onderling simpele afspraken te maken, en daar zijn wij de dupe van. Als het OV nog in publieke handen was geweest, dan was dat door niemand geaccepteerd. 

Maar nu de mag het, de OV-bedrijven beconcurreren elkaar tot op het bot, dus ze willen liever veel rompslomp dan klantvriendelijkheid. Beter het vervoercontract van een gemeente of provincie binnenhalen dan dat je je als bedrijf afvraagt of je wel klant vriendelijk bent.

Wie is eigenlijk de klant van een OV-bedrijf? De reiziger die het kaartje betaalt? Of de overheid die het contract gunt?

Bah...ik ga binnenkort maar weer fietsen!

E zin of onzin?

De E nummers vormen een dankbare bron voor gissingen, aannames, wilde geruchten ...noem maar op.
Mijd je daarom het beste alle E nummers?

Ik weet het niet hoor. E162 is bietenrood. Als je dus drinkyoghurt voor je kleintje maakt en daar wat voor de kleur bietensap aan toevoegt, voeg je daarmee E162 toe. Schande volgens de één, vragen om voedselallergie zegt de ander.

Als je nasi koenig wilt maken gebruik je kurkuma of te wel geel wortel. Jawel E100.

Ik ben meer nuchter en ik zing met Robert Long (die ook al niet meer is) "van leven ga je dood!"

De enige zekerheid die je in dit leven hebt is dat je op een gegeven moment je laatste adem uitblaast. En ik geloof niet dat een E-nummertje dat proces gaat versnellen. Ik haal zelden wat uit een pakje. Een bouillonblokje daar gelaten, of een lepeltje sambal. Dat soort zaken. Als ik iets koop aan koekjes, is het gewoon bij de banketbakker, of ik maak ze zelf. Da's gewoon echt lekkerder.

Ik probeer verantwoord te leven....maar ik heb niet het idee dat ik daardoor minder kans heb op allerlei narigheid. Welnee. Enge ziektes overkomen je. Als je altijd gezond leeft, adem je toch alle vieze uitlaatgassen in van auto's en fabrieken om je heen. Je kunt wel je adem inhouden, maar da's ook niet gezond.

Wie zong het ook al weer..."Mensch durf te leven!"

Herinnering

Dat zijn toch rare dingen, herinneringen. Gister het bericht van de prins. Zeer ernstig hersenletsel.
Ik was ineens weer 10 jaar terug in de tijd.
Die vreselijke periode in het ziekenhuis toen we eindelijk een arts te spreken kregen en te horen kregen dat het hersenletsel na de bloeding zo groot was dat het binnen een afzienbare tijd zou zijn afgelopen.

Tot die tijd onzekerheid. Dat was erg, dat wachten. Het gevoel hebben dat je er niet toe deed. Ik hoop dat de familie van de prins dat gevoel niet heeft meegemaakt. Er zal daar wel meteen een arts bijgehaald zijn om de familie op de hoogte te brengen.

Toen eenmaal de onzekerheid was weggenomen en we wisten dat het een aflopende zaak was...toen kwam de andere onzekerheid. En daarna volgde het moment van het intense verdriet, hoewel we ook wisten dat het zo het beste was.

Zo in de kleine uurtjes van de nacht kwam dat allemaal terug. Wij konden het in alle rust verwerken, de familie van de prins doet dat in de schijnwerpers...maar zo in de kleine uurtjes in het donker zijn we denk ik allemaal gelijk in ons verdriet.

Joop Stokje Talking

Thank God it is friday. Weer een week in ambtenarenland overleeft.

Ik ben nu bijna 50, heb er bijna 25 jaar als ambtenaar opzitten en heb daarbuiten ook een paar jaar gewerkt. Sinds een paar jaar werk ik nu op een beleidsafdeling.  Daarvoor alleen in het uitvoerende werk gezeten.Da's best een verschil. Mijn collega's bijvoorbeeld. Ik werk in de ondersteuning. En grosso modo kun je mijn collega's in 3 categorieën opdelen:

• de collega's  die je te min vinden en die nooit je naam herinneren (Ja Joost, hoe is het nu met je vrouw....terwijl ik toch echt Joop heet en geen vrouw heb)
• de collega's die ineens vriendelijk tegen je doen, omdat ze binnen een tijdsbestek van een week iets van je nodig hebben
• de collega's die gewoon lekker aardig zijn en met je kletsen en weten wat er privé met je speelt

Die laatste zijn het leukst en maken het werk. Die ander twee categorieën breken het een beetje af, hoewel....als je weet hoe het werkt is het ook heel leuk om toeschouwer te zijn :-)
 

 

Joop Stokje Talking

We beginnen hip te worden bij de overheid. Ik zie ineens hoog ingeschaalde grijze muizen met I-pads. Met wellustige vingers beroeren ze nonchalant het scherm tijdens een overleg. Zogenaamd onwetend van de jaloerse blikken van hun collega's.
En het gepeupel er om heen denkt...."zitten ze nu hun stukken te raadplegen?....of zitten ze op You-tube leuke filmpjes te bekijken?" ...want mozeskriebel, dit overleg is dodelijk saai.

Maar You tube? Neeeeee......ze hebben dan wel een I-pad van de baas, maar de meesten weten niet eens wat You tube is...of Facebook...of twitter. Alleen van horen zeggen....

Toch?

Nee toch?

Amandelen

Koop ik toch al jaren geschaafde amandeltjes van Baukje en loop me dan groen en geel te ergeren aan de minieme pakjes voor maximale prijs.

Verkopen ze gewoon amandelen bij de Turk. Weliswaar in een bruin jasje, maar even (minuut of 2) in kokend water leggen en daarna laten schrikken in een koud badje en je piept die dingen zo uit hun jasje.
Lekkerder dan van Baukje en in grotere hoeveelheden. En het kost ook stukken minder!

Ik heb al een receptje opgeduikeld voor spijs.

snot en hoofdpijn

algehele malaise. Nu al een week lang. Bah.